ปีนี้ปี 51 กระผมถือเป็นปีทองของความ “ซวย“

- รถมอไซต์เสียหลักลงข้างทางระหว่างทางไปห้วยน้ำดังฉลองปีใหม่
(ทั้งๆที่โค้งหักศอกก่อนหน้านี้กว่าพันโค้งผ่านฉลุยดันมาล้มทางตรงเพราะเหม่อ)
- คอมที่เพิ่งซื้อมาใหม่ 35,000 ในระยะเวลา 2 เดือน ลงวินโดว์ไปแล้วกว่า 3 ครั้ง
ปัจจุบันรอส่งเคลมเพราะว่าแม่แต่ bios ก็หา harddisk ไม่เจอ
- หลังสงกรานต์ฝนตกหนัก ไฟดับซะ บ่าย 2 ยัน 24 นาฬิกา
กระจกบานเลื่อนตรงระเบียงพังลงมาทั้งบาน โชคดีไม่มีสิ่งของบาดเจ็บ
- เศรษฐกิจของบริษัทปีนี้ไม่ดี โบนัสยังไม่ได้ ร่ำๆว่าถ้ามิถุนายนนี้เก็บเงินลูกค้าไม่ได้
ก็รอไปรวบยอดกุมภาพันธุ์ปีนี้ไปเลย
- ร่างกายอ่อนแอป่วยตลอดศก ตอนนี้ใช้วันลาป่วยไปแล้วเกือบ 20 วัน
- เงินไม่พอใช้ งานนอกไม่ค่อยมี เท่าที่มีก็ไม่ได้กำไร
- ชักโครกเสีย แอร์เสียงดังกินไฟ บางวันก็ดับไปซะดื้อๆ น้ำ้ออกมาจากท่อใหม่ๆก็มีกลิ่น
- สุดที่รักเลื่อนขั้นไปทำ First Class ไฟลท์กรุงเทพฯน้อยลงจนแทบจะไม่มี
- สุดซวยที่ตอนนี้เพิ่งจะเดือน 4 เว้ยยยยยย เหลืออีก 8 เดือนจะรอดพ้น

สู้โว้ยยยยย ไม่ท้อ ไม่ถอย แต่จะประคองเดินไปด้วยกัน…

โอ้… ทะเลสีดำ… มันช่างน่ากลัว…